Ljekar u helikopteru: Sjećanje na dr Dragoljuba-Dragana Pejovića

Ovaj tekst je nastavak serijala o Jugoslovenskom sistemu hitne vazdušne medicinske pomoći koji je radio pod okriljem Auto-moto saveza Jugoslavije. Kako je taj sistem izgledao u SFRJ možete još jednom pročitati na ovom linku, a kako je funkcionisala stanica hitne vazdušne medicinske stanice u Titogradu možete pogledati klikom na ovaj link.  U nastavku serijala ćete moći da saznate više o tome kako je to sve izgledalo u praksi, sa čime su se suočavali ljekari na ovom zadatku kao i kako i koliko su svi ti događaji uticali na posadu.

Kolika je pažnja poklanjana i najsitnijim detaljima sistema hitne vazdušne medicinske pomoći dokazuje i organizacija medicinskog dijela, od odabira kadrova do njihove obuke. Teoretske seminare heliomedicine i praktičnu obuku vršila je VMA, a sami ljekari su morali biti izuzetno fizički spremni i prolazili su rigorozne obuke i pripreme za ovakav posao. 

Našim čitaocima na znanje kakvi su bili ljudi koji su se borili za živote naših građana u to vrijeme, a da ostane kao uspomena i vodilja generacijama koje dolaze- pilot Milija Rovčanin nam priča o doktoru Dragoljubu-Draganu Pejoviću, izuzetnom ljekaru, članu ekipe hitne vazdušne medicinske pomoći u Titogradu, istaknutom sportisti i jednom od pionira karate sporta u Crnoj Gori. Milija je neko ko je prisustvovao svim tim događajima i ko važi za veoma smirenog i pribranog čovjeka koji i u najtežim trenucima primjeti detalje koje drugi ne bi zapazili. U nastavku prenosimo njegovo sjećanje na doktora Pejovića…

„Prvi put sam čuo za Dragana Pejovića čitajući članak u “Pobjedi”, koliko se sjećam u ljeto 1972.godine u kome je pisalo da je položio majstorski ispit drugi dan u karateu u Ulcinju, da je prvak Jugoslavije i reprezentativac savezne države, da je disciplinovan, čvrst, uporan i vrhunski borac u svim karate tehnikama.

Ulcinj, 1972.godina, Dragan Pejović i Taidži Kase, jedan od najpoznatijih učitelja Šotokan karatea na svijetu

Kasnije, kad smo postali prijatelji, vraćajući se sa jednog od mnogobrojnih letačkih zadataka, ispričao mi je više o svojoj sportskoj karijeri. Početkom studija na medicinskom fakultetu u Beogradu postaje član karate kluba Medicinar koji su trenirali čuveni karatisti, braća Jorge, Ilija i Vladimir. Brzo napreduje i učestvuje na takmičenjima. Postao je prvak Jugoslavije u polusrednjoj kategoriji. Ubrzo postaje reprezentativac i osvaja više medalja. Najvažnija je srebrna medalja u apsolutnoj kategoriji na evropskom prvenstvu kao i bronzana medalja takođe u apsolutnoj kategoriji. Diplomu Zavoda za fizičku kulturu Vojvodine u Novom Sadu stekao je u septembru 1974.godine i dobio zvanje trenera za sportsku granu karate. Za ostvarene vrhunske rezultate u karateu priznat mu je staž vrhunskog sportiste u periodu od 1970-1974. U tom periodu je često držao seminare u Titogradskim klubovima Student i Mladost a kasnije, kad je počeo sa radom kao ljekar u Titogradu, bio je trener karate kluba Budućnost. Za doprinos razvoju karate sporta u Crnoj Gori, a povodom 50 godina karate kluba Budućnost 2017.godine dodijeljeno mu je specijalno priznanje. Trenerskim pozivom se bavio od 1975 do 1981.godine trenirajući klubove u Beogradu i Valjevu. Bio je savezni i internacionalni karate sudija.

Dr Dragan Pejović postao je član hitne vazdušne medicinske pomoći u našoj jedinici i prije njenog uključivanja u Jugoslovenski sistem. Sjećam se toga leta. Trebalo je da hitno prevezemo jednog dečaka iz Danilovgrada za Beograd. Dečak je bio teško stradao u saobraćajnom udesu. Ljekar koji ga je pratio (dr Pejović) bio je spretan i veoma vješto je organizovao ubacivanje nosila u helikopter, a onda nastavio da mu pruža pomoć u disanju u toku cijelog leta. Mislim da, dok to ne vidite, ne možete ni naslutiti kolika je mentalna i fizička snaga potrebna za tako nešto. Doktoru Pejoviću se u očima moglo vidjeti da neće odustati koliko god teško bilo. To je bila borba sa vremenom, borba za vazduh i borba sa samim sobom. Eto, tako je počela naša saradnja i naše prijateljstvo.

Dragan je bio član naše posade oko 5 godina, sve do kraja jula 1988.godine kada prelazi da radi na neurohiruršku kliniku u Beogradu. U ovom periodu izvršili smo više od stotinu intervencija i transporta. Letjeli smo često u lošim vremenskim uslovima, na granici meteo minimuma. Nije se plašio letenja, naprotiv, volio je da leti.

Uvjek je poštovao plan pa je u tačno određeno vrijeme pacijent već bio na dogovorenom mjestu, potpuno pripremljen za transport. A bio je fizički snažan i veoma okretan. Prilikom ukrcavanja i iskrcavanja on je bio na jednom kraju nosila i to gdje je najteže a ostale raspoređivao tako da ne dođe do povrijeđivanja pacijenta. Pacijentima je bio potpuno posvećen. Sjećam se transporta jednog povrijeđenog mladića iz Igala koga je teško povrijedio skuter i koji nije mogao da diše. I opet, kao i prvi put, doktor Pejović je sve vreme leta do Beograda praktično disao za njega. To je skoro dva sata besprekidnog disanja i za pacijanta i za sebe. Upravljao sam helikopterom znajući da je svaki minut bitan i pažljivo pratio doktora. Njegova čelična volja, neverovatna koncentracija i izuzetna fizička snaga je dovela tog momka do Beograda.

A na kraju, kad sve prođe i pacijent bude zbrinut, po pogledu doktora Pejovića ste mogli vidjeti da je izašao kao pobednik ali i- da je već spreman da se opet bori za nečiji život. Te situacije je teško i zamisliti, a još teže ispričati…” – zaključuje naš poznati pilot Milija Rovčanin za kraj ovog dijela.

Nastavak priče o doživljajima ekipe iz stanice hitne vazdušne medicinske stanice u Titogradu i njenom doktoru Dragoljubu-Draganu Pejoviću očekujte sljedeće subote.

Fotografije iz teksta su obezbijeđene zahvaljujući ljubaznosti supruge doktora Pejovića.

Pročitajte još:

Ljekar u helikopteru II dio: Sjećanje na dr Dragoljuba-Dragana Pejovića

Jugoslovenski sistem hitne vazdušne pomoći

Hitna vazdušna medicinska pomoć u Titogradu

Podjelite objavu putem telefona:

Pravila komentarisanja:

Poštujući načelo demokratičnosti, kao i pravo građana da slobodno i kritički iznose mišljenje o pojavama, procesima, događajima i ličnostima, u cilju razvijanja kulture javnog dijaloga, na Portalu nijesu dozvoljeni komentari koji vrijeđaju dostojanstvo ličnosti ili sadrže prijetnje, govor mržnje, neprovjerene optužbe, kao i rasističke poruke. Nijesu dozvoljeni ni komentari kojima se narušava nacionalna, vjerska i rodna ravnopravnost ili podstiče mržnja prema LGBT populaciji. Neće biti objavljeni ni komentari pisani velikim slovima i obimni "copy/paste" sadrzaji knjiga i publikacija. Zadržavamo pravo kraćenja komentara.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *